Eind november, begin december was ik er al mee begonnen: langzaam invechten bij de dreumesgroep. Alles was daar gebeurt is veel spannender. Iedereen dan daar goed lopen, dus je hoeft niet meer op te letten of je over een verdwaalde tijgerende baby struikelt. Dus ik ging elke dag gewoon "even buurten" bij de dreumesen.
Wel voorzichtig opbouwen om niemand tegen het hoofd te stoten - eerst een uurtje spelen en dan weer terug. Maar na een tijdje schoof ik ook maar eens voorzichtig aan voor de lunch. De leidsters Fatima en Ineke moesten daar erg om lachen - blijkbaar is het niet gebuikelijk voor een baby om zo voortvarend te zijn. Maar ik gaf ze mijn meest charmante glimlach en toen mocht ik blijven voor een bammetje. Op het laatst bleef ik de hele dag plakken. Mijn tactiek heeft zijn vruchten afgeworpen want sinds 1 februari ben ik officieel baby af en zit ik op de dreumesgroep.
Maar de eerste dag moest ik wel heel hard huilen als ik Carla - mijn lievelingsmentor van de babygroep- even zag. Ik besefte dat ik een onbezorgde periode én de warme troostende armen van Carla voorgoed achter me had liggen.... maar ja...wat moet je.. als Amsterdamse coole chick wil je wel vooruit in het leven.
Eens even kijken morgen wat die peuters op die andere groep nou allemaal aan het doen zijn eigenlijk....
Favoriete woorden van dit moment: Nee (incl. hoofd heen en weer schudden), mij, kaas !
Meest verhaspelde woord van dit moment: Kika ! (Drinken)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten